Vinikotove škrabalice

individualna psihodrama dece se igraju skoljkama

Vinikotove škrabalice su psihoterapijska metoda koja se koristi u individualnom radu sa decom od 5 godina pa naviše.

 Na osnovu svakidašnjih iskustava: da u  životu svake  porodice i u razvoju dece  može doći do problematičnih situacija ili do zastoja u razvoju, da većina  roditelja poseduje spremnost i snagu da bez spoljašnje pomoći reši nastali problem i da pomogne svome detetu i da u slučaju kada izostane spontano poboljšanje često je dovoljna samo minimalna podrška ili pomoć da se ostvare pozitivne izmene i izlaz iz zastoja, Winnicott je utemeljio analitičko orijentisanu kratku psihoterpijsku metodu - terapijsku konsultaciju. U okviru ove psihoterapijske metode komunikaciju sa detetom se ostvaruje zajedničkim crtanjem, metodom "škrabalice". Metoda je povoljna za otkrivanje traume i konflikta koji generišu detetove simptome.  List papira koji kruži između deteta i terapeuta  može da posluži za otkrivanje detetovih nesvesnih sadržaja. Winnicott tokom procesa crtanja - škrabanja vodi dete prema ponovnom proživljavanju i elaboraciji traumatičnih doživljaja, a potom i do korekcije doživljaja i do ozdravljenja. Cilj terapijskih konsultacija nije tumačenje nesvesnih sadržaja. Winnicott smatra prihvatljivim samo ono tumačenje koje posredstvom nove asocijacije doprinosi otkrivanju traumatičnih sadržaja. U okviru terapijske konsultacije dete koristi terapeuta kao subjektivni predmet i u ovom odnosu dete usmerava tok komunikacije prihvatajući ili odbijajući terapeutove asocijacije i tumačenje. Ovaj odnos se može osigurati najviše u 2-3 susreta. Nakon toga dolazi do izmene u strukturi odnosa, pojavljuje se otpor, odnosno mehanizmi transfera.

Tokom zajedničkog i naizmeničnog crtanja, terapeut i dete dopunjavaju započete crteže. Docrtavanjem, dopunom, daju smisao i značenje naškrabanim linijama. Tokom zajedničkog rada, prazan papir koji nema nikakvo značenje ", treba da se ispuni sa smisaonim, prepoznatljivim sadržajem. Zajednički rad, crtanje postaje igra bez granica, bez naročitih pravila, koji istovremeno prerasta u kreativni proces, u dešavanja tokom kojeg se stvari menjaju i razvijaju. Zahvaljujući ovom svojstvu "škrabalica" postaje pogodna za pokretanje i prikazivanje i detetovih i terapeutovih projekcija. Rezultat kreativnog ispoljenja je pojava jedne teme, koja se tokom svog ponavljanja stalno dopunjava sa novim sadržajem i obogaćuje se novim detaljima. Tako crtanje predstavlja detetov pokušaj da se oslobodi od traumatskih doživljaja. U terepijskim konsultacijama dete nije prepušteno sebi, samo sopstvenim snagama. Ranije doživljenu traumu tokom crtanja  dete proživljava u prisustvu terapeuta koji pruža zaštitu i sigurnost. Simboličko tumačenje i ponovljeni emocionalni doživljaji mogu poslužiti kao korektivni doživljaj. Zahvaljujući ovim svojstvima zajedničko crtanje, "škrabalica" je pogodno za pokretanje mehanizama samoizlečenja i čak i jedan terapijski susret može biti efikasan. Na kraju procesa crtanja, kao rezultat produbljivanja terapijskog procesa terpeut inicira vizualizaciju  i eksploraciju jednog detetovog sna. Dok su klasične psihodijagnostičke metode  bazirane na crtežu porodice, drveta, čoveka  koje su individualne metode gde terapeut posmatra kako i šta dete crta Winnicott-ova metoda se ostvaruje u međusobnom, simetričnom odnosu deteta i psihoterapeuta. Naslanjajući se na svoje nesvesno i dete i terapeut se uključuju u stvaralački proces, iz  nestrukturisanih linija grade nešto što je strukturisano, što ima svoje značenje. 

Zakažite prvi termin ovde.